Sign in to follow this  
dj-zombi

Zlocini Hrvatske

Recommended Posts

Folks, thank you. All this documentation is truly precious for me to learn all the time. I have saved on my laptop all the bulletins Veritas has ever published, I am hoping to learn Serbian as soon as I can to really know every tiny detail of the truth, with which I'm thankfully already familiar.

Great post, once more. Hvala vam.

LONG LIVE THE RSK! LONG LIVE THE SERBIAN PEOPLE!

Share this post


Link to post
КОРАНСКИ МОСТ, СЕПТЕМБАР 1991

Дана 21 септембра 1991. године, око 19,00 часова наоружани припадници МУП-а и ЗНГ Републике Хрватске су на мосту преко реке Коране, зауставили два војна моторна возила у којима су се превозила 25 припадника ЈНА из касарне МЕКУШЈЕ у касарну ЦЕНТАР у Карловцу.

Након заустављања и наредбе четници излазите ван, уследилио је наређење да се преда оружје. У уверењу да ће се превазићи мирним путем војници ЈНА су одложили оружје не желећи да дође до сукоба.

Међутим, одмах по предаји оружја, једна група заробљеника је одведена са моста а другој групи у којој је било 17 припадника ЈНА, је наређено да легну на коловоз са рукама на потиљком и лицем окренутим према асфалту.

То је био почетак невиђеног иживљавања које је одмах потом уследило.

Уз већ уобичајено псовање четничке маке припадници МУПа и ЗНГ су заробљене војнике по читавом телу немилосрдно ударали ногама и кундацима од пушака. Том приликом, од удараца кундаком војнику Бранку Маџарцу је поломљена рука, више војника је повређено ударцима ножа. Када је заставник Бабић Никола покушао да протествује због оваквог поступања, један маскирни припадник ЗНГ му је пришао, клекнуо поред њега и заклао га пререзавши му врат ножем, уз тријумфални узвик; четниче ни ногом не мрдаш.

Одмах потом, исти припадник ЗГГ је другог заробљеника прво убо два пута ножем у леђа, а затим у њега испалио рафал из АП.

Након тога, заробљеницима је наређено да устану и да се построје уз ограду моста. Схвативши да ће бити ликвидирани на најбруталнији начин, тројица припадника ЈНА, војници Бранко Маџарац, Душан Мркић, Небојша Јаснић су спас нашли бацивши се преко ограде моста у реку. Остали заробљеници из те групе, осим Светозара Шарца, нису преживели. Припадници МУПа и ЗНГ су им прво пуцали у ноге из аутоматског оружја, а потом тако онеспособљене док су лежали на коловозу моста, једног по једног дотукли ножевима и тупим предметима, при чему се неким од жртава одсецали уши и вадили очи. Шарац Светозар, иако тешко рањен, некако је преживео масакр... Тела масакрираних припадника ЈНА превезена су у загребачку болницу гдје је извршена обдукција. Након предаје тела родбини, лекарска комисија од три члана је прегледала лешеве и том приликог је поред спољашних повреда, констатовано да је приликом обдукције покушано да се хируршким резовима камуфлирају трагови клања и убода ножем.

Убиством заробљених припадника ЈНА учињена је тешке повреда хуманитарног права прописана чланом 130 Женевске конвенције.

Одговорност за ову тешку повреду сносе

Штајдухар Иван, председик Кризног Штаба Карловац

Крајачић Звонко, начелик МУПа Карловац

Дружак Фрањо, командир чете МУПа Карловац

Припадници МУПа и ЗНГа

Перешка Жељко БАБА РОГА

Храстов Михајло

Буква Мишо

Марковић Ђоко БАНАНА

Вуковић Јоца зв. ДОКТОР

Циндрић Никола

Циндрић Јоца

Хрстић Миша

Степић Јоца

Димков Роберт зв. ДОМИНА

Извор; Веритас, Билтен Но. 4

Share this post


Link to post
ПОПИС СТРАДАЛИХ НА КОРАНСКОМ МОСТУ

Бабић Михајла Миле, 1949

Бабић Паје Никола, 1948

Бижић Милана Васо, 1955

Гојковић Шпире Светозар, 1959

Комадина Бошка Зоран, 1964

Козлина Боже Божо, 1954

Лукач Милоша Миленко, 1959

Миловановић Светозара Слободан, 1966

Пеурача Владимира Миле, 1964

Поповић Михајла Небојша, 1967

Савић Душана Милош, 1955

Сипић Ђорђа Јован, 1966

Срдић Симе Милош, 1948

Share this post


Link to post

ZLOÈINI U SISKU I OKOLICI, 1991. GODINE I KASNIJE

Da su u Sisku 1991. godine, a i u godinama koje su uslijedile poèinjeni brojni i užasni zloèini nad Srbima, a i nad nekim Hrvatima, a sve pod izlikom hrvatske borbe za slobodu i protiv srpske agresije, o tome nema dvojbe u jednom dijelu neslužbenog javnog mišljenja samog Siska, Banije, a i cijele Hrvatske.

No, s druge strane, u Sisku, na Baniji i u cijeloj Hrvatskoj kao da u javnom mnijenju još dominira uvjerenje da zloèina i nije bilo, da ih nisu poèinili oni koji su ih doista poèinili, da odgovornost ne trebaju snositi oni koji su doista bili odgovorni, da nisu ostali teški ožiljci na društvenom organizmu i u mnogim pojedincima i obiteljima, da provala mržnje i bes-tijalnog mahnitanja nije bilo, da naslage mržnje više ne postoje, da se sjeæanja mogu izbrisati, da se neka sredina, etnos, grad, zemlja mogu praviti slijepima ili pak pravdati vlastitom nevinošæu, neinformiranošæu, pasivnošæu.

Zloèini u Sisku paradigma su u tom smislu što su zorno pokazali svu svi-repost i krvoloènost politike koja je išla za etnièkim èišæenjem i u Hrvatskoj, te u ime hrvatskog etnosa poduzimala i barbarske egzekucije. A istina o njima i dan danas se teško probija u širu javnost, dok se u samom Sisku još uvijek s indignacijom odbacuju tvrdnje da je bilo zloèina i da postoje zloèinci.

Zrtve su bili radnici, umirovljenici, više ugledni i manje ugledni stanovnici grada, susjedi, znanci, pa i prijatelji, ali sumnjivi samim tim što su one druge nacionalne pripadnosti, koju se en bloc i apriori smatralo neprijateljskom i koju se htjelo i iskorijeniti ili pak protjerati.

Srbi su i u Sisku sumnjièeni kao kosovci, špijuni, snajperisti, petokolonaši.[/i] I stoga ih je ne mali broj u ljeto i jesen 1991. godine odveden iz kuæa i stanova, iz ureda i sa radnih mjesta, ili èak i ubijan u kuæama i na radnim mjestima, te presretan na ulicama i na putevima, da bi netragom nestao, ukoliko se ne bi našlo leševe. Ako se pak ne bi našao leš nekog pojedinca, a ni najbliži srodnici nisu ništa mogli saznati što se s njim dogodilo, proglašavalo ga se bjeguncem na drugu, neprijateljsku stranu, èetnikom, koji je otišao da se bori protiv Hrvatske, da ubija Hrvate, "kako bi se saèuvala ili obnovila velikosrpska hegemonija i u Sisku i na Baniji i kako bi se izvojevala velika Srbija sve do crte Virovitica - Karlovac - Karlobag." Itd.

Stvari su se na isti ili veoma slièan naèin odigravale i u Osijeku, Vinkov-cima, Požegi, Karlovcu, Gospiæu, Zadru, Šibeniku, Splitu, u još nekim veæim i manjim gradovima. A da i ne spominjemo sve ono što se zbivalo i u samom Zagrebu, u lovu na snajperiste, odvoðenju ljudi na Velesajam i u Pakraèku Poljanu, ubijanju po haustorima, pa i u stanovima.

Share this post


Link to post
nastavak

ZLOÈINI U SISKU I OKOLICI, 1991. GODINE I KASNIJE

U Sisku se 1991. godine vodila politika, svakako dirigirana iz Zagreba, da se u samom gradu i njegovoj okolici, a zatim i na cijeloj Baniji, smanji broj Srba i njihov udio u ukupnom stanovništvu. Jer, Sisak je nakon Drugog svjetskog rata izrastao u snažno industrijsko središte, u koje se masovno doseljavala radna snaga sa same Banije, a zatim iz Bosne, a koja je bila preteženo srpske, a onda i muslimanske nacionalnosti. Na Baniji je srpsko stanovništvo pak bilo veæinsko još od 17. stoljeæa. Trebalo je stoga Sisak, a i Baniju, ponovno pohrvatiti, odnosno uèiniti više hrvatskima.

Iz samog Siska i okolice 1991. godine pobjegla je, i to ne samo na podruèja pod srpskom kontrolom u samoj Hrvatskoj, u Bosnu i Hercegovinu i Srbiju, veæ i u druge krajeve Hrvatske i u treæe zemlje, treæina nastanjenih Srba, zahvaæena strahom i panikom zbog ubojstava i nestanka ne malog broja ljudi, masovnog otpuštanja s posla, nasilnih deložacija iz stanova, maltretiranja i šikaniranja svih vrsta.

U Sisku i oko Siska, a na Baniji pogotovo, dogaðalo se štošta i u vrijeme "Bljeska" i "Oluje" 1995. godine. Valjda æe se jednom pokazati da li ima istine i u prièama o spaljivanju leševa, ali i živih ljudi u peæima sisaèke Željezare.

Poslije "Bljeska" i "Oluje" bilanca politike etnièkog èišæenja, kojoj se pribjegavalo i na hrvatskoj i na srpskoj strani, ispala je na štetu Srba: njih je u vremenu 1991 - 1995. godine na podruèju Sisaèko-moslavaèke županije ubijeno i nestalo oko 2.000, a njihov se broj kroz deset godina smanjio za gotovo pet puta.

Naime, na podruèju Sisaèko-moslavaèke županije Srba je 1991. godine bilo 91.333, a 2001. godine 21.617.

Zloèini u Sisku su paradigma zloèina u Hrvatskoj i po tome što su bili inspirirani, raspirivani, a i prikrivani iz Zagreba, što je iz Zagreba upuæen èovjek koji je vodio Krizni stožer 1991. godine i što su se poèinitelji regrutirali iz jedne vrste zateèenog društvenog ološa, iz redova kriminalaca i ljudi koji su se nalazili u zatvorima, a sve uz blagoslov i sudjelovanje jednog dijela provincijske inteligencije i bivših komunistièkih kadrova, te uz zatvaranje oèiju veæine "obiènih" ljudi.

...Najzad, zloèini u Sisku su paradigma i po tome što se još uvijek i na licu mjesta i na razini hrvatske države i politike na njih gleda kao da ih nije ni bilo.

Na stranu to što je Sisak danas, i u intelektualnom i u moralnom smislu, te po obilježjima lokalne politike i društvenih odnosa, možda nazapušteniji meðu veæim hrvatskim gradovima.

U cijelu prièu o zloèinima u Sisku hrvatska država i hrvatsko pravosuðe dosad su se umiješali dva puta: abolirana su èetvorica ubojica inž. Damjana Žiliæa ...A što sa svjedoèenjima na stotine svjedoka zloèina, koje nitko ne poziva, ili njihove iskaze neæe da uzme na znanje? Kakve li hrvatske pravde! Policija kobajagi još vodi istrage protiv nepoznatih poèinitelja manjeg broja ubojstava, a državno odvjetništvo, eto, vrši predistragu na osnovu dvije prijave protiv poznatih poèinitelja, jedne iz 2001, a druge iz 2002. godine.

Eto, tako stvari stoje sa zloèinima u Sisku što se tièe hrvatske države i hrvatskog pravosuða.

Share this post


Link to post
UBIJENI I NESTALI, koji ni izdaleka nije potpun. U spisak su unijete osobe, èiji su leševi naðeni, ili su pokopani na sisaèkom i seoskim grobljima i koje su uvedene u matiène knjige umrlih. Istinitost tvrdnji da su bile izložene torturi, izmasakrirane, da imaju prostrijelne rane možda se može još uvijek provjeriti putem ekshumacija i obdukcija. Spisak je saèinjen na osnovu mnogo širih spiskova ubijenih i nes-talih, koji su inaèe dostavljeni i Haaškom tribunalu, Mesiæu i na druge adrese.

NIKOLA ARBUTINA, radnik "Graditelja": u ljeto 1991. pronaðen mu je leš, pokopan je na sisaèkom groblju.

STANKO ARBUTINA, umirovljenik, ubijen u svom stanu u kolovozu 1991. godine, pokopan na sisaèkom groblju.

DAMIR BEGIÆ, èuvar "Brodoremonta": ubijen u noæi 6. rujna 1991. godine u èuvarskoj kuæici vatrenim oružjem, upisan u matiènu knjigu umrlih u Sisku, pokopan na sisaèkom groblju.

DRAGAN BEKIÆ (1952), radnik "Segestice": ubijen vatrenim oružjem 22. kolovoza 1991. godine u selu Kinjaèka, u tzv. noænoj akciji, pokopan na groblju u Kinjaèkoj.

MARKO BANJAC, umirovljeni potpukovnik JNA: odveden sa ulice 26. kolovoza 1991. godine na ORA, tamo ubijen, leš nije naðen, ubojstvo izvršila grupa za likvidacije u okviru 55. bojne.

DRAGAN BIŠKUPIÆ (1947), Bestrma: ubijen je 22. kolo-voza 1991. godine, u selu, u tzv. noænoj akciji vatrenim oružjem, sahranjen na groblju u Bestrmi.

ŽELJKA BOINOVIÆ (1968), tekstilna radnica, Trnjani: ubijena 22. kolovoza 1991. godine, u selu, u tzv. noænoj akciji vatrenim oružjem, sahranjena na groblju u Bestrmi.

STEVO BOROJEVIÆ (1946), radnik: na punktu antiteroristièke grupe Odra zaustavljen u vozilu 6. rujna 1991. i odveden na ORA. Sava je izbacila leš na obalu, a koji je bio u vodi sedam dana. Iz patološkog nalaza bolnice Sisak vidi se da je bio od 6. do 11. listopada 1991. godine podvrgnut strašnoj torturi. Sve kosti bile su polomljene, a vitalni organi uništeni. Živ je baèen u vodu, a tada je pogoðen s nekoliko metaka. Supruga Jasenka išla je kod naèelnika policijske uprave Ðure Brodarca da se raspita za supruga. On je pre-gledao neke spiskove i rekao joj: "Nije ni na jednom spisku za likvidaciju." Vozilo su prisvojili pripadnici antiteroristièke grupe Odra. Upisan je u matiènu knjigu umrlih u Sisku i pokopan na sisaèkom groblju.

Podnesena je kaznena prijava K-844/91., ali postupak nije pokrenut. U vrijeme Stevina ubojstva likvidacije je vršila 161. bojna vojne policije.

VLADIMIR BOŽIÆ, vozaè "Slavijatransa" iz Petrinje: prilikom redovne vožnje Petrinja-Zagreb 2. kolovoza 1991. izvuèen je iz autobusa na punktu u Odri i na smrt pretuèen od pripadnika antiteroristièke grupe Odra. Umro u bolnici Sisak. Smrtonosne udarce navodno su mu zadali Stjepan i Mato Brajkoviæ iz Odre.

Podnesena kaznena prijava 538/91. Pos-tupak nije pok-renut.

MILOŠ BRKIÆ (1925): u ljetu 1991. odvezen u Duševnu bolnicu Popovaèa. Tamo nije nikada stigao; negdje je likvidiran; leš nije naðen.

BRANKO CETINSKI, Tišina Desna: u kolo-vozu 1991. doveden u MUP kao navodni snajperist. Likvidiran. Leš nije naðen. Organizatori smaknuæa navodno su Stanislav i Božidar Gavron iz grupe pri MUP-u.

PERO CRLJENICA (1941), elektrotehnièar, Kinjaèka: ubijen 22. kolovoza 1991. u tzv. noænoj akciji, sahranjen na groblju u Kinjaèkoj.

spisak se nastavlja

Share this post


Link to post
JOVO CRNOBRNJA (1936), umirovljenik: ubijen 27. ko-lo-voza 1991. Pred kuæu mu je došlo devet osoba u maskirnim odorama s automatima. Jovo im nije htio otvoriti vrata. Otvorena je paljba po kuæi, i u nju su ubaèene dvije bombe; meðu napadaèima svjedoci su navodno prepoznali Stjepana Brajkoviæa, Ni-nu Hodaka, Željka Bjeliæa i Željka Posavca; upisan je u knjigu umrlih u Sisku i pokopan na sisaèkom groblju.

MILAN CVETOJEVIÆ, radnik "Elektre" Sisak, iz Mošæenice: u ljeto 1991. Sava izbacila njegov leš na teritoriju SR Jugoslavije; sahranjen je na groblju u Dvoru.

NEDELJKO-NEÐO ÈAJIÆ (1947), radnik, Bestrma: ubijen 22. kolovoza 1991. u tzv. noænoj akciji; kuæa mu je zapaljena; pokopan na groblju u Bestrmi.

MILAN ÈAKALO (1928), Kinjaèka: ubijen u ljeto 1991. u selu.

MILOŠ ÈALIÆ (1942), radnik: odveden iz bolnice u Zag-rebu, gdje je bio na lijeèenju. Ubijen 9. listopada 1991. u šumi Brezovica. Patološki nalaz: prostrijelna rana u predjelu srca i teške povrede tijela od prethodne torture. Prije odlaska na lijeèenje kuæa mu je minirana, a supruga Rada u njoj ranjena. Pokopan na sisaèkom groblju. Navodno su ga ubili pripadnici antiteroristièke grupe Novo Selo.

VELJKO ÈOSIÆ, radnik Željezare Sisak: u kolovozu 1991. obješen u svom stanu, a što je navodno izvršila antiteroristièka grupa Novo Selo, pokopan na sisaèkom groblju.

STOJAN ÈORIÆ, radnik Željezare, Capraška Poljana: ubijen u naselju u ljeto 1991. od ljudi u crnim odorama i s crnim maskama.

LJUBAN ÈENIÆ, Tišina Lijeva: odveden iz sela navodno u organizaciji Stanislava i Božidara Gavrona iz grupe pri MUP-u pod izgo-vorom da je snajperist; leš nije pronaðen.

BRANKO DABIÆ (1953), èuvar u Rafineriji Sisak: 15. rujna pošao je u treæu smjenu, na autobusnoj stanici na Trgu slobode u vozilo su ga pozvale tri osobe; više se nije vratio; sinu Goranu Robert Ahmetagiæ navodno je rekao da mu je ubio oca; proglašen je umrlim.

NENAD DENIÆ, pripadnik sudske straže u Remetincu: policija ga je 17. kolovoza 1996. odvela s plaže na Kupi; Sava izbacila leš kod naselja Crnac; upisan u knjigu umrlih Mati-ènog ureda Sisak; pokopan na sisaèkom groblju; navodno odgovoran Vladimir Milankoviæ.

JOVO DIDULICA, umirovljenik: u ljeto 1991. odveden od kuæe i negdje likvidiran, vjerojatno od strane antiteroristièke grupe Odra.

MIKA DRAIÆ Kinjaèka: poèetkom kolovoza 1991. odveden iz sela i negdje likvidiran.

NIKOLA DROBNJAK (1933), Mošèenica: u ljeto 1991. Sava mu je izbacila leš u selu Gušæe; upisan u knjigu umrlih Matiènog ureda Gušæe; pokopan na sisaèkom groblju.

DAMIR DUKIÆ (1964): ubijen u Sisku 6. sijeènja 1994. revolverskim metkom; ubojica poznat, ali postupak nije pokrenut.

MILJENKO ÐAPA (1951), radnik Rafinerije Sisak: 22. kolovoza 1991. u stan njegove majke Dese oko 21 sat i 30 minuta došli su Dubravko Antoliæ i jedan policajac, a pred kuæom je bio veæi broj ljudi u odorama; odvezli su ga i više se nije vratio. Majka je pitala za sina, ali joj je u MUP-u reèe-no da je on špijun, a ako bude za njega pitala da æe ju zatvoriti. Javili su joj da je ubijen. Patološki nalaz: prostrijelna rana abdomena, nad njim je vršena tortura, upisan u knjigu umr-lih Matiènog ureda Sisak, pokopan na sisaèkom groblju. Stan i stvari u njemu prisvojio jedan hrvatski branitelj.

Share this post


Link to post
RATKO ÐEKIÆ (1918), Blinska Greda: ubijen 22. kolovoza 1991. u selu u tzv. noænoj akciji; sahranjen na groblju u Bestrmi.

LJUBAN ERAK, autoprijevoznik: odveden ispred benzinske pumpe kod "Autoprometa" i navodno likvidiran od pripadnika antiteroristièke grupe Odra; kamion su mu prisvojili.

MILOŠ GRUBIÆ, umirovljenik iz Blinskog Kuta: u ljeto 1991. leš naðen blizu sela Komarevo; pokopan na sisaèkom groblju.

NIKOLA GRUBIÆ Blinski Kut: ubijen u kolovozu 1991. u selu; upisan u matiènu knjigu umrlih u Sisku; pokopan na sisaèkom groblju.

VASO JELIÆ (1931), umirovljenik: 15. rujna 1991. oko 22 sata u kuæu je došlo pet osoba u maskirnim uniformama. Vasu su grubo izvukli iz kuæe i odvukli ga u vozilo, u kojem je bio šesti èovjek i Boško Subotiæ, koji je takoðer bio priveden; odvezli su ga i više se nije vratio; tražen je svuda ali nitko ništa nije znao. 11. veljaèe 1992. supruga Anu su izvjestili da je leš pronaðen. "Pozvana sam u mrtvaènicu zbog identifikacije. Leš meni nije ni pokazan, ali sam morala potpisati da je to on." - izjavila je Ana. Patolog: strijelna rana glave i grudiju. Sahranjen je na sisaèkom groblju i upisan u matiènu knjigu umrlih u Sisku. Podnesena kaznena prijava K-422/92, ali postupak nije proveden.

PETAR KIÈIÆ, umirovljenik iz Galdova: sredinom kolovoza 1991. pred njegovu kuæu je došlo vozilo s èetiri uniformirane osobe, bio je policijski sat; ubijen je vatrenim oružjem, poliven benzinom i zapaljen - sektor 55. boj-ne; upisan u matiènu knjigu umrlih u Sisku i pokopan na sisa-èkom groblju.

DRAGICA KIÈIÆ, supruga Petrova, ubijena na isti naèin.

MILAN KLADAR (1940), vozaè: ubijen 22. kolovoza 1991. u selu Blinska Greda, u tzv. noænoj akciji; sahranjen na groblju u Bestrmi.

DUŠAN KOMOSAR (1927), radnik Željezare Sisak: u kolovozu 1991. u njegov stan su ušli Siniša Mažuran, Vlado Buzuk i Jure Josiæ, svi iz Capraške Poljane. Bilo je to za vrijeme policijskog sata. Siniša je rekao "Trebam ovog idiota." Odveo je Dušana u sobu i stravièno ga prebio. Supruzi Milji je zaprijetio da mora šutjeti. Dušana su odveli i više se nikada nije vratio; njegov leš nije naðen.

STANKO KONÈAR, umirovljenik: u noæi 2/3. kolovoz 1991. došli su mu u stan pripadnici antiteroristièke grupe Odra u maskirnim odorama, odvezli su ga žutim kombijem, uzeli su mu novac i lovaèku pušku; odveden je i negdje likvidiran; supruga Ljuba živi u Prigrevici u Vojvodini.

KUZMAN KOVAÈEVIÆ, èuvar vodotornja: ubijen vatrenim oružjem na radnom mjestu, u srpnju 1991.

RADOVAN KRAGULJ (1955): ubijen 22. kolovoza 1991. u Blinskom Kutu, u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Bestrmi.

Share this post


Link to post
NEDELJKO KUŠIÆ (1929), umirovljenik: ubijen je 5. veljaèe 1992. hicem iz vatrenog oružja u Žirèici, a prije toga masakriran; pokopan je na obali pokraj Save.

PETAR KUŠIÆ, radnik Rafinerije: stradao na isti naèin kao i Nedeljko Kušiæ.

LJUBAN LOVRIÆ (1948), prometnik HŽ-Žabno: u ljeto 1991. odvezli su ga sa benzinske pumpe na Zagrebaèkoj ulici pripadnici antiteroristièke grupe Odra. Naðen ubijen na obali Save uzvodno od Siska. Ubijen hicem 25. rujna 1991. Auto "Mazdu" ubojice su prisvojili. Upisan u knjigu umrlih u Sisku, pokopan na sisaèkom groblju.

BRANKO LUKAÈ, radnik Rafinerije: ubijen u kolovozu 1991., Sava mu izbacila leš.

ÐURO LUKAÈ, umirovljenik, radio u rafineriji: ubijen u ljeto 1991., voda izbacila leš; upisan u matiènu knjigu umrlih u Sisku; pokopan na sisaèkom groblju.

STANKO LUKIÆ, radnik Pošte Sisak: ubijen u ljeto 1991; Sava mu izbacila leš; upisan u matiènu knjigu umrlih u Si-sku; pokopan na sisaèkom groblju.

ILIJA MARTIÆ, automehanièar: ubijen u kolovozu 1991, u jednom lokalu vatrenim oružjem; ubojica poznat, ali nije osuðen.

RANKO MARTINOVIÆ: ubijen 22. kolovoza 1991. u Blinskom Kutu, u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Kinjaèkoj.

ÐORÐE MITROVIÆ, Romsko Naselje: odveden od kuæe i negdje ubijen.

GRADOLJUB NIKOLIÆ (1941), radnik Rafinerije: 26. rujna 1991. za vrijeme druge smjene došle su u krug tvornice vozilom tri uniformirane osobe i odvele ga; više se nije vratio. Od mjerodavnih nitko ništa o njemu nije znao. Nakon mjesec dana obitelj je saznala da je 28. rujna 1991. naðen u lokvi izmeðu sela Topolovac i Budaševo s dvije prostrijelne rane trbuha. Pokopan je na sisaèkom groblju bez znanja obitelji.

Ubili su ga pripadnici grupe za likvidacije 55. bojne.

VASO NOVAKOVIÆ: odvezen na ORA i više se nije vratio.

STOJAN MIODRAG (1950), radnik: ubijen 28. rujna 1991. vatrenim oružjem, upisan u knjigu umrlih u Sisku i pokopan na sisaèkom groblju.

PERO OBRADOVIÆ, trgovac iz Mošèenice, MILJA, DEJAN i JOVANKA: u rujnu 1991. odveli su svo èetvero od kuæe i likvidirali pripadnici "Handžar divizije".

VASO OBRADOVIÆ, radnik Željezare: prema svjedocima, ubijen, ali leš nije pronaðen.

BRANKO OLJAÈA, policajac: odveden od kuæe i likvidiran iza crkve u Komarevu.

PETAR PAJAGIÆ, diplomirani ekonomist, radio u Rafineriji: 20. rujna 1991. oko 17 sati i 15 minuta izveden je iz svog stana, s lisicama na rukama u pratnji tri osobe u crnim odorama i s maskama na licu, u zelenom policijskom vozilu. Vozaè je bio Željko Majkiæ. Odveli su ga "Vukovi" na ORA i istu veèer likvidirali pripadnici grupe za likvidaciju pri 55. bojni; baèen je u Savu.

PERO PALIJA, umirovljenik: jednog ljetnog dana 1991. pred zgradu u kojoj je stanovao došli su pripadnici antiteroristièke grupe Odra, tražeæi "opasnog èetnika". Odveden je i više se nije vratio.

ÐURO PANDURIÆ, radnik meteorološke stanice: u toku ljeta 1991.odveli su ga pri-pad-nici antiteroristièke grupe Odra kao "velikog èetnika".

Share this post


Link to post
MILJENKO PAVIÆ: prema izjavama svjedoka, izmasakriran na ORA i baèen u Savu.

IGOR PAVIÈIÆ, star 12 godina: ubili su ga vatrenim oružjem pred kuæom, u kojoj je djeèak stanovao u ulici Pavla Markovca, ubojice su navodno Mirko Marijanoviæ i Milan Konjeviæ.

NENAD PAJIÆ (1951), tehnièar: ubijen 22. kolovoza 1991. u selu Kinjaèka u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Kinjaèkoj.

NIKOLA PAVLJANIÆ, iz Komogovine (Kostajnica): u ljeto 1991. skinut s autobusa u Novom Praènu; naðen ubijen zavezanih ruku i nogu u sektoru djelovanja antiteroristièke grupe Novo Selo.

DRAGAN RAJŠIÆ (1927), umirovljenik: 26. kolovoza 1991. odvela ga policija na ORA, gdje je na zvjerski naèin ubijen, a leš nije naðen; proglašen je umrlim.

STEVO SIMIÆ (1937): ubijen 22. kolovoza 1991. u selu Brðani Kosa, u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Brðanima.

LJUBICA SOLAR (1972), kozmetièarka: ubijena hicem iz "Magnuma" 17. rujna 1991. u stanu svoga zaruènika Duška Maloviæa, u vrijeme policijskog sata; upisana u matiènu knjigu umrlih u Sisku i pokopana na sisaèkom groblju.

DRAGAN SUNDAÆ (1932), pravnik: ubijen 2. veljaèe 1992. na crti bojišnice u Komarevu, tamo je i pokopan. Uhapsili su ga Stjepan Brajkoviæ i Danijel Horvatiæ. Navodno ga je ubio policajac Ruda Klasniæ iz automata. Supruga je od Ðure Brodarca tražila infor-maciju o suprugu. Rekao joj je "Ništa mu se neæe dogoditi."

LAZO STANIÆ (1934): ubijen 22. kolovoza 1992. u selu Èakale, u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Starom Selu.

SLAVKO SLIJEPÈEVIÆ: odveden iz stana; proglašen umrlim.

RADE OSTOJIÆ, radnik Željezare: koncem kolovoza 1991. obješen na radnom mjestu; upisan u matiènu knjigu umrlih, Matiènog ureda u Sisku; pokopan na sisaèkom groblju.

MILOVAN I VERA STEVANOVIÆ: odvedeni od kuæe na ORA u kolovozu 1991. i negdje likvidirani.

ŽELJKO ŠKREBAC, èuvar u "Brodoremontu": u ljeto 1991. ubijen u blizini radnog mjesta; upisan u matiènu knjigu umr-lih u Sisku, a pokopan na sisaèkom groblju.

RADE ŠPANOVIÆ (1935), radnik Željezare: ubijen 14. rujna 1991, Sava izbacila izrešetani leš kod sela Gušæa; upisan u matiènu knjigu umrlih u Sisku; pokopan na sisaèkom groblju.

MILOŠ ŠPOLJAR, Blinski Kut: ubijen u svom selu u ljeto 1991. od pripadnika hrvatske policije; pokopan na groblju Kinjaèka.

DJURO ŠUŠNJAR, radnik HŽ: odveden s radnog mjesta i neg-dje likvidiran.

LJUBAN TATIŠIÆ (1932): ubijen 22. kolovoza 1991. u selu Maðari, u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Starom Selu.

NIKOLA TRIVKANOVIÆ (1942), radnik Poduzeæa za ceste Sisak: 25. kolovoza 1995. pred njegovom kuæom stao je bijeli kombi, u kojem se dovezlo devet uniformiranih osoba, èija su imena poznata. Odveden je na ORA, gdje je podvrgnut torturi. Prema nalazu patologa, ubijen je 26. kolovoza 1991. i baèen u Savu. Sava izbacila leš kod sela Gušæa. Izjava svjedoka: "Polomljena mu je noga, na više mjesta je izboden nožem." Na njegovom tijelu bilo je dvadesetak prostrijelnih rana. Upisan je u matiènu knjigu umrlih u Sisku i pokopan na sisaèkom groblju.

ZORAN TRIVKANOVIÆ: stradao na isti naèin kao i otac Nikola; proglašen umrlim.

BERISLAV TRIVKANOVIÆ: stradao na isti naèin kao i otac mu Nikola i brat Zoran; leš nije naðen.

Share this post


Link to post
MILORAD VASILJEVIÆ, èuvar u sisaèkom pristaništu: u kolovozu 1991. ubili su ga na radnom mjestu pripadnici antiteroristièke grupe Odra.

NEDELJKO VEJNOVIÆ: odveden iz baraka "V. Gortana" i likvidiran na obali Save kod sela Žirèice.

VATROSLAV VERGAŠ (1959), èuvar "Brodokomerca": 29. rujna 1991. oko 22 sata na radno mjesto došla su tri policajca i odveli ga. Svjedoci su èuli njegove povike: "Što sam vam ja kriv?" Ubijen sa tri metka. Sava je 1. prosinca 1991. izbacila leš na obalu kod sela Gušæe. Za sinovu smrt majka saznala od susjeda. Upisan je u matiènu knjigu umrlih u Sisku i pokopan na sisaèkom groblju.

MARKO VILA (1928), piljar: ubijen 25. kolovoza 1991. na obali Kupe ispred zgrade MUP-a, hicem u glavu, a potom baèen u rijeku; pokopan na obali Kupe, a kasnije prenesen na sisaèko groblje; sva imovina opljaèkana mu je; privoðenje i likvidaciju navodno izvršili pripadnici "Vukova" i antiteroristièka grupa Odra.

EVICA VILA (1933): odvedena sa suprugom Markom i ubijena.

ŽELJKO VILA (1963), sin Marka i Evice, trgovac: na livadi nedaleko od kuæe usmræen je s èetiri uboda nožem istog dana kada su mu ubijeni roditelji, a potom mu je glava smrskana tvrdim predmetom; pokopan je na sisaèkom groblju.

MLADEN VILA (1951), sin Marka i Evice i brat Željkov: ubijen nekoliko dana kasnije na ORA hicem; pokopan na sisaèkom groblju i upisan u matiènu knjigu umrlih.

DUŠAN VILA (1959), piljar: nakon strašne torture ubijen je 28. kolovoza 1991. sa dva metka iz pištolja na ORA. Leš baèen u Savu. Ubojica poznat.

LJUBAN VUJNOVIÆ: odveden od kuæe i likvidiran na ORA.

ÐURO VUJNOVIÆ: ubijen na isti naèin kao i otac mu Ljuban.

IVAN VOJNOVIÆ: u kolovozu 1991. na ulici u Novom Selu navodno ga je ubio Dušan Dobrijeviæ, navodno po nareðenju Ice Miriæa; sahranjen na sisaèkom groblju.

MLADEN VRANEŠEVIÆ: ubijen 22. kolovoza 1991. u selu Kinjaèka, u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Kinjaèkoj.

ZORAN VRANEŠEVIÆ (1965), policajac: zaustavljen na rampi u Odri; ubijen hicem u šumi Stari Grad 1. kolovoza 1991; sahranjen u Kinjaèkoj.

MILAN-MIŠO VUÈINIÆ: ubijen 22. kolovoza 1991. u selu Blinska Greda, u tzv. noænoj akciji; pokopan na groblju u Bestrmi.

DRAGAN I DRAGA VUJAÈIÆ: ubijeni u akciji uništenja sela Klobuèak.

BOGDAN VUKOTIÆ (1950): koncem sijeènja 1992. otišao obiæi njivu u Brðanima. Nije se vratio. Nakon mjesec i po dana naðen ubijen u blizini Donje Kinjaèke. Lubanja mu je bila smrskana tupim predmetom.

SIMO ZLOKAPA: ubijen u ljeto 1991. i baèen u Savu; pokopan na groblju u Crkvenom Boku; novac od prodanog automobila opljaèkan.

DAMJAN ŽILIÆ, inženjer u Rafineriji: 23. rujna 1991. ubili su ga pripadnici grupe za likvidacije pri 55. bojni: Ahmetagiæ, Šariæ, Kovaèeviæ i Kostriæ. Bacili ga u Savu kod Jakuševca. Ubojice su pomilovani.

STANA ŽIVKOVIÆ: Sava joj je izbacila leš kod Županje; pokopana na sisaèkom groblju.

SLAVKO IVANJEK (1948): ubijen u Sisku 7. rujna oštrim predmetom.

IVICA ÐUKIÆ (1957), valjaè metala: ubijen 11. listopada 1991. u Sisku hicem iz vatrenog oružja.

ÐORÐE LETIÆ, inženjer u Rafineriji: odveden od kuæe i negdje likvidiran u sektoru 55. bojne.

DRAGAN RAPAJIÆ, oficir JNA: u ljeto 1991. ubijen u stacionaru Jodno polijevanjem kipuæom vodom, navodno ga je ubio Zlatko Mešinoviæ.

VUKAŠIN ZDJELAR, radnik Željezare: u ljetu 1991. zatukao ga je kod djeèjeg vrtiæa u naselju Željezar jedan Musliman, koji stanuje u ulici A. Hebranga 36.

VLADO SVETIÆ, umirovljenik: ubijen u ljeto 1991. u bli-zini nastambe Samaèke Željezare.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika - ratnih zarobljenika

MESTO I VREME: Borovo naselje, 13.novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Marko Filkoviæ, kao zapovednik ZNG i Damir Saraðen, kao zapovednik vojne policije su iz skloništa "Komerc" u Borovom naselju izveli Rajka Nuniæa i Petra Grubišiæa i priveli ih u podrumske prostorije štaba Zbora narodne garde, gde je po nareðenju Filkoviæa iz Sloništa "BZ" u istom mestu priveden Milan Ðukiæ, nakon èega su pristupili ispitivanju Nuniæa, Grubišiæa i Ðukiæa, pri èemu je Filkoviæ sa još nekoliko pripadnika Zbora narodne garde uèestvovao u fizièkom zlostavljanju ove trojice, pa su izmeðu ostalog stavljali šaku soli jednom od njih usta, a zatim je Filkoviæ iste noæi sa još dvojicom pripadnika vojne policije Rajka nuniæa, Petra Grubišiæa i Milana Ðukiæa odvezao vozilom do obale Dunava, gde ih je iz vatrenog oružja likvidirao, a potom su njihove leševe bacili u Dunav.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Filkoviæ Mirko, roðen 01. april 1960. godina u Erdutu, opština Osijek, od oca Rudolfa i majke Anice, roðene Horvat, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru od 30. januara do 14. avgusta 1992. godine kada je predat vlastima Hrvatske;

2. Sarðen Damir, roðen 25. avgusta 1961. godine u Vukovaru, od oca Ivice i majke Franciške roðene Kolar, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru od 3. februara do 14. avgusta 1992. godine, kada je predat vlastima Hrvatske;

3-7. Pripadnici ZNG i vojne policije: Marenkoviæ, Ivo, saraðen, Ostojiæ i "Prika".

DOKAZ: Spisi Vojnog suda u Beogradu Ik. br. 108/92 i posebno iskazi svedoka Krznariæ-Demetar Stevana, Šipoša Zorana i Grubešiæ Bosiljke.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika - ratnih zarobljenika

MESTO I VREME: Borovo naselje, 1. novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Pošto je Dunatov Mira sa dvojicom pripadnika vojne polilcije ZNG u veèernjim satima privela Predraga Æiriæa u kancelariju Filkoviæa koji je u to vreme bio na dužnosti zapovednika Zbora narodne garde mesne zajednice u Borovom naselju, Štefanèiæ i Filkoviæ pristupili su Èirièevom ispitivanju o njegovoj pripadnosti srpskoj demokratskoj stranci i drugim èinjenicama, u èemu je prednjaèio Štefanèiæ, pa pošto je Æiriæ negirao sve optužbe, Filkoviæ je pojaèao glasnost radio kasetofona sa kojeg je reprodukovana muzika, nakon toga su Štefanèiæ pesnicama, a jedan pripadnik vojne policije i pendrekom više puta udarali Æiriæa po glavi i ostalim delovima tela, pa je Štefanèiæ preteæi da æe ga zaklati, seèivom noža naneo više posekotina ovom po licu, dok je za sve to vreme Mira Dunatov stajala kod vrata iste prostorije, èuvajuæi stražu, a zatim su svi zajedno, po predhodnom dogovoru, oko ponoæi odveli Æiriæa u podrumske prostorije picerije "Abazija" gde su nastavili sa ispitivanjem i zlostavljanjem Æiriæa, u šta se ukljuèio i Filkoviæ, udarivši Èirièa nogom u butinu. Tom prilikom je Štefanèiæ udarao pendrekom Æiriæa po tabanima, a potom ovom kleštima stezao dva prsta na ruci, a za to vreme Filkoviæ ga je držao za noge, pevajuæi sa Mirom Dunatov pesmu "veèeras je naša fešta", pri èemu je Štefanèiæ cev pištolja stavljao Æiriæu usta, preteæi da æe ga ubiti, pa su u cilju da Æiriæa zaplaše i od njega iznude priznanje, ovoga odveli u obližnje dvorište i pokazali mi nekoliko muških leševa, a ubrzo zatim Štefanèiæ je na tom mestu izvršio ubistvo Æiriæa tako što je iz pištoljaa u njega ispalio èitav šanžer metaka.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Filkoviæ Marko, roðen 1. aprila 1960. godine u Erdutu, opština Osijek, od oca Rudolfa i majke Anice roðene Horvat, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

2. Štefanèiæ Zdenko, roðen 29. marta 1964. godine u Vukovaru, od oca Ivana i majke Bernardice roðene Pehar, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

3. Dunatov Mira, roðena 13. decembra 1959. godine u Nijemcima, opština Vinkovci, od oca Stjepana i majke Kate roðene Vidoviæ, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

4-7. Pripadnici Zbora narodne garde i vojne policije: Kapular, Lepen, Grujiæ i "Crnogorac".

DOKAZ: Spis Vojnog suda u Beogradu Ik.br.108/92.

Share this post


Link to post

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika - ratnih zarobljenika

MESTO I VREME: Borovo naselje, 5. novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Zdenko Štefanèiæ i Mira Dunatov su 5. novembra oko 02 èasa iz sloništa "BZ" u Borovom naselju izveli Srbe Milorada Zoriæa i Milana Vezmara, te ih odveli u podrumske prostorije solitera S10/2, u istom mestu, gde su sa još nekoliko pripadnika Zbora narodne garde pod komandom Štefanèiæa, kao zapovednika pristupili njihovom ispitivanju, pa su ih u prisustvu Dunatov tukli rukama i nogama, preteæi im odsecanjem ušiju i streljanjem, a zatim su na inicijativu Štefanèiæa, Zoriæa i Vezmara odveli u dvorište deèijeg vrtiæa u Borovom naselju, gde su ih odgurnuli prema zidu i tu ih u prisustvu Dunatove usmrtili iz vatrenog oružja, nakon èega je Štefanèiæ svakome od ubijenih iz pištolja ispalio još po jedan metak u glavu.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Štefanèiæ Zdenko, roðen 29. marta 1964. godine u Vukovaru, od oca Ivana i majke Bernardice roðene Pehar, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

2. Dunatov Mira, roðena 13. decembra 1959. godine u Nijemcima, opština Vinkovci, od oca Stjepana i majke Kate Roðene Vidoviæ, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

3-5. Pripadnici ZNG: Marenkoviæ, Lepen i Gjumiæ.

DOKAZ: Spis Vojnog suda u Beogradu Ik.br. 108/92, u kome se pored ostalog nalazi iskaz svedoka Zoriæ Katice, Jozièiæ Mate, Šegec Vjekoslava, zapisnik o uviðaju sa foto-dokumentacijom i obdukcioni zapisnik za Milana Vezmara.

NAPOMENA: Dopuna prijave I-016.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika - ratnih zarobljenika

MESTO I VREME: Borovo naselje, 18. novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Oko ponoæi 18. novembra Zdenko Štefanèiæ i Mira Dunatov su iz skloništa zgrade "Nove obuæare" u Borovom naselju, gde je bio smešten veæi broj civilnog stanovništva, izveli Uroša Neduèiæa, Konstantina Lukiæa i Jovu Markova, srpske nacionalnosti, te ih priveli u prostorije Zbora u soliteru S 10/2, a zatim su Štefanèiæ i Dunatov sa još trojicom pripadnika Zbora narodne garde vršili ispitivanje Neduèiæa, Lukiæa i Markova, pa su ove u jednom trenutku odveli u podrumske prostorije iste zgrade, gde su im naredili da legnu napod, kojom prilikom su ih svi u prisustvu Dunatove tukli nogama i rukama, a Štefanèiæ cev pištolja stavljao Neduèiæu u usta, preteæi da æe ga ubiti, pa su pred zoru Neduèiæa, Lukiæa i Markova odveli u dvorište deèijeg vrtiæa u Borovom naselju, gde su ih postavili uza zid i sa udaljenosti sa oko 4 m, u njihovom pravcu ispalili više metaka iz vatrenog oružja i usmrtili ih, a zatim je Štefanèiæ svakome od ubijenih ispalio još po jedan metak u glavu.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Štefanèiæ zdenko, roðen 29. marta 1964. godine u Vukovaru, od oca Ivana i majke Bernardice roðene Pehar, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

2. Dunatov Mira, roðena 13. decembra 1959. godine u Nijemcima, opština Vinkovci, od oca Stjepana i majke Kate roðene Vidoviæ, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

3-5. Pripadnici Zbora narodne garde: Ostojiæ, Gjumiæ i Lepen.

DOKAZ: Spis Vijnog suda u Beogradu Ik.br. 108/92 u kome se pored ostalog nalazi i iskaz svedoka Bojiæ Marice i Negiæ Petra.

NAPOMENA: Veza prijave I - 168.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika - ratnih zarobljenika

MESTO I VREME: Borovo, 10/11. novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Oko ponoæi izmeðu 10. i 11. novembra Zdenko Štefanèiæ i Mira Dunatov su iz skloništa zgrade u ul. Veljka Vlahoviæa S 12/1 u Borovu izveli Ljubomira Boliæa, te ovg odveli u prostorije solitera S 10/2 u Borovom naselju, gde je Štefanèiæ sa dvojicom pripadnika ZNG, u prisustvu Dunatove, ispitivao Boliæa, pri èemu su ovoga tukli, a u jednom trenutku Štefanèiæ je izvadio nož preteæi Boliæu da æe ga zaklati, nakon èega su Boliæa odveli ispred stuba gradske rasvete u blizini ulaza u pomenuti soliter, gde su u prisistvu Dunatove, iz vatrenog oružja istovremeno otvorili vatru na Boliæa i usmrtili ga.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Štefanèiæ Zdenko, roðen 29. marta 1964. godine u Vukovaru, od oca Ivana i majke Bernardice roðene Pehar, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

2. Dunatov Mira, roðena 13. decembra 1959. godine u Nijemcima, opština Vinkovci, od oca Stjepana i majke Kate roðene Vidoviæ, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

3-6. Pripadnici Zbora narodne garde: Ostojiæ, Nað, Kapolar i "Bosanac".

DOKAZ: Spisi Vijnog suda u Beogradu Ik.be. 108/92 u kome se pored ostalog nalazi i iskaz svedoka Boliæ Marice i Negiæ Petra.

Share this post


Link to post

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika - ratnih zarobljenika

MESTO I VREME: Borovo naselje, nautvrðenog dana sredinom novembra 1991. godine.

KRATAK OPIS: Mira Dunatov je sa trojicom pripadnika Zbora narodne garde iz skloništa "BZ" u Borovom Naselju izvela Boška Grbiæa, a potom ovog privela u podrumske prostorije S 10/2 u istom mestu, gde je Štefanèiæ zajedno sa nekoliko pripanika ZNG i Višnjom Kamenski, novinarkom hrvatske televizije, tukao grbiæa, a zatim su ovoga na inicijativu Štefanèiæa odveli u deèiji vrtiæ u Borovom naselju, gde su iz vatrenog oružja u prisustvu Štefanèiæa i Dunatove usmrtili Grbiæa, kojom prilikom je jedan pripadnik istih formacija ispunio želju Višnje Kamenski da i ona puca u Grbiæa, tako što joj je predhodno dao svoj napunjeni pištolj, koji je repetirao.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Štefanèiæ Zdenko, roðen 29. marta 1964. godine u Vukovaru, od oca Ivana i majke Bernardice roðene Pehar, državljanin Hrvatske, sada nepopznatog boravišta.

2. Dunatov Mira, roðena 13. decembra 1959. godine u Nijemcima, opšrina Vinkovci, od oca Stjepana i majke Kate roðene Vidoviæ, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta;

3. Kamenski Višnja, novinarka hrvatske televizije iz Zagreba;

4-6. Pripadnici Zbora narodne garde: Ostojiæ, Lepen i "Ivo".

DOKAZ: Spis Vojnog suda u beogradu Ik.br. 108/92 u kome se nalazi i iskaz svedoka Jozièiæ Mate, Krzariæ Ivan, Šegec Vjekoslava.

NAPOMENA: Sopuna prijave I - 016.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa civilima

MESTO I VREME: Borovo naselje, 16. novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: U sloništu "Nove obuæare" u kome je kao pripadnik Zbora narodne garde bio na dužnosti pomoænika zapovednika skloništa prilikom pretresa Vraèariæ Milice i Dragoljuba u nameri da pribavi protiv pravnu imovinsku korist oduzeo 100 DEM i 10.000 dinara, koje je kod njih pronašao.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Bertol Domazet, roðen 28. avgusta 1960. godine u Donjim Kladarima, opština modrièa, od oca Iva i majke Kate, roðene Popiæ, državljanin Hrvatske, ranije sa stanom u Borovom naselju, samaèki hotel, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru od 3. decembra 1991. do 14. avgusta 1992. godine, kada je razmenjen i prešao na teritoriju Republike Hrvatske.

DOKAZ: Dokazi u spisima Vojnog suda u Beogradu Ik. 112/92, u kome se pored ostalog, nalazi i izjava Jaljatoviæ Nenada koji je posvedoèio da je od tog novca kupljeno piæe.

NAPOMENA: Veza prijava I - 164.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - silovanje

MESTO I VREME: Zatvor u Sisku u toku 1992. godine.

KRATAK OPIS: Furlan Vlado je sa pripadnicima ZNG na prevaru uhvatio u šumi Miæu Vraneševiæa, a u selu Petrinjci: Grab Ljuban, njegovu suprugu i njenu majku, kao i jednu staricu koje su sve odveli u zatvor u Sisaku. Tom prilikom Greb Nadu koja je bila u drugom stanju su batinali i šutirali nogama sve dok joj dete nije ispalo iz stomaka.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Furlan Vlado, zvani "Tarzan" iz Siska

2. drugi pripadnici ZNG

3. upravnik zatvora u Sisku.

DOKAZ: Izjava svedoka koja se nalazi u Komitetu za priklupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - silovanje

MESTO I VREME: Zatvor Kerestinac u Zagrebu, u periodu od 18. aprila do 22. maja 1992. godine.

KRATAK OPIS: Posle dovoðenja u zatvor u Kerestincu ratni zarobljenik Živkoviæ vojkan, bio je po dolasku pretuèen, pa kako nije dolazio svesti prebacili su ga u bolnicu u Šimanskoj ulici, gde je proveo 7 dana, nakon èega je ponovo vraæen u zatvor, gde su ga tukli bezbol palicama, kundacima od pušaka. Tri dana su ga držali vezanog na zidu u takozvanoj "crnoj sobi" tako da nogama nije mogao da dodiruje pod. U takvom položaju su ga palicama udralisvuda po telu. Muèen je i na taj naèin što bi mu noge vezali lisicama, pa bi oko lisica provukli konopac i podigli ga uvis tako da je visio glavom na dole. I u tom položaju su ga tukli. Sedam puta je izvoðen u jednu posebnu prostoriju za streljanje, a to je raðeno na taj naèin što bi izveli zatvorenike, stavili ih uza zid pa bi ispred njih stao neko od stražara i pištoljem nišanio u glavu. Pre pucanja cev pištolja bi pomerio, pa bi se metak zabio pored glave. Tom prilikom jedan od zatvorenika koji je bio Srbin, korpulentan rastom, proæelav, sa crnim markantnim brkovima bio je ubijen. Živkoviæu su u ovom zatvoru i zabadali špenadle ispod noktiju. Prilikom razmene Živkoviæ je imao 44 kg, a pre zarobljavanja bio je težak 97 kg.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Osoblje zatvora u Kerestincu.

DOKAZ: Izjava svedoka Živkoviæ Vojkana koja se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Zatvor Draèevac u Splitu, mart 1992. godine.

KRATAK OPIS: Ratni zarobljenik, mlaði podoficir JNA Živkoviæ Vojkan u ovom zatvoru je muèen, pored ostalog i tako što su mu spajalicama probušili obe ušne školjke, pa ih prikopèali na sruju sa indikatora, te je bio izlagan strujnim udarima.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Osoblje zatvora u Draèevcu.

DOKAZ: Iskaz svedoka Živkoviæ Vojkana, koji se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Split, zatvor "Lora", mart 1992. godine.

KRATAK OPIS: Kada je bio prebaèen u zatvor "Lora", ratni zarobljenik mlaði ificir Jugoslovenske narodne armije Živkoviæ Vojkan bio je muèen na taj naèin što su u njegovu æeliju dovodili pse vuèijake kojima su èuvari nareðivali da ga napadnu, da bi posle toga Živkoviæu nareðivali da ljubi pse. Upravnik zatvora Tomo Dujiæ ga je tukao bezbol palicom kao i stražari kkoji su nosili crne maske preko lica. Tako je u Splitu u zatvoru proveo tri dana i èetri noæi, za koje vreme nije dobio ništa za hranu.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. upravnik zatvora "Lora" Tomo Dujiæ,

2. osoblje logora.

DOKAZ: Izjava svedoka Živkoviæ Vojkana, koja se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Metkoviæ, u periodu od 23. do 26. aprila 1992. godine.

KRATAK OPIS: Svedok Pantiæ se nalazio u avionu Jugoslovenske narodne armije kada je 23. aprila 1992. godine oboren i tom prilikom pao na levu obalu Neretve, gde su ga zarobili pripadnici hrvatske vojske, iako se radi o teritoriji Bosne i Hercegovine. Odveden je u zatvor u Metkoviæu, gde su ga tukli rukama i nogama po èitavom telu u èemu se isticao izvesni Luburiæ, koji se pretstavljao kao neæak ustaškog ratnog zloèinca iz II svetskog rata Maksa Ljuburiæa. Bio je prinuðen da da izjavu za hrvatsku televiziju u kojoj je morao reæi da je pripadnik agresorske armije i da je ubijao nedužni hrvatski narod. taj snimak je emitovala hrvastska televizija.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Pripadnici - hrvatskih oružanih snaga;

2. Luburiæ, èije ime nije utvrðeno i dr.

DOKAZ: Iskaz svedoka Pantiæ Gorana.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Split, zatvor "Lora", 26. april. - 2. maj i 20. maj do 12. avgusta 1992. godine.

KRATAK OPIS: Svedok je kao i drugi zatvoreniciu ovom zatvoru bio svakodnevno tuèen, kako rukama, tako i nogama i gumenim palicama. Èesta je pojava bila da èuvari upadnu, posebno noæu, u æelije i zatvorenike - Srbe pretuku. Svedoku je tri ili èetri puta vezivana za prste žica privezana za indikator od poljskog telefona koji je proizvodio struju, pa je muèen pomoæu struje. Kada je delegacija Crvenog krsta, koja je obišla zatvor, požalio da je u zatvoru tuèen, posle odlaska delegacije pretukao ga je upravnik zatvora. Najteže batine dobio je 1. maja i tada mu je polomljeno nekoliko rebara, pa kako mu je rebro probilo pluænu maramicu, pa je bio prebaèen u bolnicu "Firule" gde je boravio do 20. maja pod lažnim imenom Jurèeviæ Ante. Po povratku u zatvor nastavljeno je sa torturom.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Dujiæ Tomo, upravnik zatvora,

2. njegov zamenik Brkiæ Tonèi, i stražari:

3. Dodžer Zoran,

4-5. braæa Perièiæ Damir zvani "Rambo" i Davor, iz Sinja,

6. Rogošiæ Tonèi,

7. Gudiæ Ante,

8. Botiæ Anðelko,

9. Bunvur Emilio,

10. Pribudiæ Joško,

11. stražar pod nadimkom "Paraga",

12. stražar sa prezimenom Vidiniæ,

13. Suleimanoviæ Zoran,

14. pripadnik vojne policije Gulijanoviæ Zvonko zvani "Giljo",

15-16. pripadnici vojne policije Bane i Pepi,

17. gidiæ Duško, bivši kapetan JNA, koji je prešao u hrvatsku vojsku, i

18. Hodžiæ Rešid, vojnik iz Gidiæeve jedinice.

DOKAZ: Iskaz svedoka.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Zagreb, zatvor u zgradi bivšeg Vojnog suda u Zagrebu u Gajevoj ulici, novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: U ovom zatvoru su posebno zlostaljani èetvorica uhapšenika koji us bili smešteni u posebnoj æeliji. Jedan je bio vojnik - dobrovoljac iz Slavonije, drugi desetar tenkista iz Srbije, treæi vojnik rezervista iz Banja Luke i èetvrti civil - taksista. Oni su bili svakodnevno tuèeni i izloženi raznim oblicima torture. Izvodili su ih u krug za šetnje pritvorenika, polivali hladnom vodom i tako mokre držali su ih da stoje na hladnoæi. Jednog od njih su naterali potpuno golog da pere automobile u krugu zatvora. Takoðe su ih naterali da meðusobno oralno opšte. Prisiljavali su ih i da se meðusobno tuku i da pevaju ustaške pesme.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Osoblje zatvora na èelu sa upravnikom Mato Klariæ,

2. glavni stražar Marko Pauk, koji je bio inicijator svih maltretiranja.

DOKAZ: Zapisnik o saslušanju popoviæ Vladimir, sada iz Zemuna.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Osijek, 16. septembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnici Jugoslovenske narodne armije, meðu kojima je bio i saslušani svedok pošto su položili oružje i predali se, odvedeni su do zgrade SUP-a, gde su im oduzete sve stvari, posle èega su morali proæi kroz špalir protivnièkih vojnika do ulaza u æelije, i tada su ih ovi udrali èime su stigli i koliko su mogli, tako da su svi bili pretuèeni.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Pripadnici Zbora narodne garde i službe unutrašnjih poslova u Osijeku.

DOKAZ: Iskaz svedoka dat na zapisniku od 15. novembra 1993. godine koji se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Split, zatvor "Lora", 22. april - 10. jun 1992. godine.

KRATAK OPIS: Prve veèeri u æeliji u kojoj je bio smešten svedok upala su petorica stražara, od kojih su trojica preko lica nosili crne maske. Bez ikakvog objašnjenja poèeli su da ga tuku. Udarali su ga palicama, nogama, rukama, kao i vreæeom koja je bila napunjena peskom. Nekoliko puta gubio je svest, pa su ga polivali vodom da bi se osvestio. to se ponovilo i naredna dva dana. Tako su mu polomili 12 rebara, a jedno rebro mu je polomilo pluænu maramicu, te je bio prebaèen u bolnicu "firule". Po povratku iz bolnice, iako nije bio oporavljen, nastavljeno je sa torturom. Elektriène kablove su mu vezival za razne delove tela, stavljali na ruke, prste na nogama, kao i polne organe. Puštena je struja iz induktora od poljskog telefona. Na taj naèin je muèen 10 puta. Svedok opisuje da je oseæaj kada se pusti struja nemoguæe opisati, da je oseæao užasne bolove i da se posle toga oseæao bespomoæno. Dešavalo se da za vreme puštanja struje iz klozeta donesu fekalije i stave mu u usta i nateraju ga proguta. Više puta su mu vezivali ruke iznad glave za šipku, pa su ga onda tukli. Gasili su mu cugarete po svim delovima tela: po nogama, leðima, tako da još ima tragove od opekotina.

Upravnik zatvora Dujiæ imao je obièaj da se zabavlja "ruskim ruletom". Kada bi ušao u æeliju gde je bio smešten svedok vadio bi svoj revolver u burence stavljao jedan metak, a potom cev revolvera stavljao mu usta i vršio opaljenje. Nikada se nije znalo kada æe susret sa Dujiæem biti poslednji. Bilo je sluèajeva da ga noæu izvedu i šmrkom poliju hladnom vodom, pa ga tako mokrog vrate u æeliju i narede da mora mokar da stoji do jutra. Zatvorenike su terali da meðusobno jedan drugog tuku. Za vreme boravka svedoka u ovom zatvoru delegati Crvenog krsta su dolazili 4 puta, ali svaki put svedok je bio sklonjen pre dolaska delegacije Crvenog krsta tako da ga nisu videli.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. upravnik zatvora Dujiæ Tomo,

2. njegov pomoænik Brkiæ Tonèi,

3-5. èuvari èiji su nadimci: "Rambo", "Dugi", "Crni" i dr.

DOKAZ: Iskaz svedoka Zurovac Slobodana, iz Èapljine, koji sada živi kao izbeglica u Beogradu.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Split, zatvor "Lora", u periodu izmeðu 19. aprila i 11. avgusta 1992. godine.

KRATAK OPIS: Odmah po dolasku u ovaj zatvor upravnik zatvora Dujiæ Tomo i Zaninoviæ Tonèi, prethodni upravnik kazali su svedoku da ako ikada bude živ izašao iz zatvora da æe izaæi kao biljka u kolicima.

Prema svedoku i drugim zatvorenicima primenjivane su svakodnevne torture koje su bile najrazlièitije. Tukli su ih pesnicama, nogama i palicama za bezbol. Naterali bi zatvorenike da se okrenu prema zidu da na zid stave ruke iznad glave, a noge odmaknu od zida tako da im telo ostane u kosom položaju, a onda bi ih udarali po bubrezima i slabinama. Naredili bi zatvorenicima da stanu mirno, ruke podignu uvis i da duboko dišu. Priliko izdisanja udarali bi ih po stomaku. Tako su svedoku slomljena tri rebra, što je konstatovano u bolnici Firule u Splitu.

Zatvorenici bi bili naterani da raportiraju da su èetnici okupatorske vojske koji su ubili nedužne Hrvate i muslimane, pa ako to neko ne bi ponovio bez greške dobijao bi batine. Takoðe su morali da unapred nauèe spremljeni tekst koji bi izgovarali pred predstavnicima Crbenog krsta, a ako bi od toga odstupili i požalili se na nešto, posle odlaska delegata Crvenog krsta usledile bi batine.

Svedok je muèen i èetiri puta strujom i podvrgavan elektro-šokovima. Bio bi vezan lisicama za stolicu a onda bi mu na ušne školjke stavili elektrode i pomoæu transformatora ukljuèivali struju od koje se svedoku èinilo da mu oèi ispadaju iz oène duplje, a u glavi je imao oseæaj kao da ga neko seèe testerom. Od strujnog udara oseæao se omamljenim, ali nije gubio svest, iz èega zakljuèuje da je jaèina struje bila podešena. Jedna od zabava èuvara u zatvoru je bila da nateraju zatvorene Srbe da puze po betonu i da se na taj naèin trkaju, a poslednji koji stigne bio bi "nagraðen" batinama. Zatvorenike su èuvari terali i da uðu u kuæice za pse i da odatle laju kao psi.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Dujiæ Tomo, upravnik zatvora "Lora" u Splitu,

Zaninoviæ Tonèi,

Giljanoviæ Zvonko, zvani "Giljo",

Perišiæ, zvani "Rambo".

DOKAZ: Iskaz svedoka Miæiæ Milana, zajedno sa nalazom i mišljenjem veštaka - lekara.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Borovo naselje, 12. oktobar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Damir Saraðen je kao zapovednik odeljenja vojne policije sa jednim pripadnikom vojne policije iz skloništa "BZ" u Borovom naselju izveo Milivoja Stranatiæa, odveo ga u jednu prostoriju i u kojoj je pristupio njegovom ispitivanju stavljajuæi mu znanja da æe biti tuèen ako ne prizna ono što je od njega traženo, pa iako Strnatiæ to delimièno rekao, u jednom trenutku je došao Marko Filkoviæ, zapovednik Zbora narodne garde, po èijem je nareðenju Stranatiæ priveden u prostorije njegovog štaba gde su nastavili sa ispitivanjem Stranatiæa, kojom prilikom je Filkoviæ sa još dvojicom pripadnika ZNG fizièki zlostavljao Stranatiæa, što je Saraðen povremeno posmatrao, a kada su Stranatiæu zapretili da æe ga ubiti, ovaj je plašeæi se za svoj život Saraðenu saopštio podatke koji su od njega traženi.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Filkoviæ Marko, roðen 1. aprila 1960. godine u Erdutu, opština Osijek, od oca Rudolfa i majke Anice roðene Horvat, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta; bio u pritvotu u Vojnom sudu u Beogradu,

Saraðen Damir, roðen 25. avgusta 1961. godine u Vukovaru od oca Ivice i majke Franciške roðene Kolar, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta; bio u pritvoru u Vojnom sudu u Beogradu,

3.-9. pripadnici ZNG: Ivo "Prika", Gljumiæ, Ostojiæ, Šego, Sabljiæ Vlado, Šterc Vlado, Marenkoviæ.

DOKAZ: Spisi Vojnog suda u Beogradu Ik. br 108/92.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Borovo naselje, poèetkom oktobra 1991. godine.

KRATAK OPIS: Kao pripadnik Zbora narodne garde i zapovednikpunkta "Dom tehnike", Šipoš je neèoveèno postupao prema privedenom licu srpske nacionalnosti Toškoviæ Toši, kojeg je tukao i pretio mu maèem, a zatim ga predao svom potèinjenom, koji je takoðe nastavio da ga tuèe, iako je Toškoviæ govorio da je u pripitom stanju sluèajno prolazio pored punkta.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Šipoš zoran, roðen 30. decembra 1952. godine u Somboru, od oca Milivoja i majke Milke roðene Dogandžiæ, državljanin Hrvatske, ranije prebivalište u Borovom naselju, sada nepoznatog boravišta; bio u pritvoru u Vojnom sudu u Beogradu,

NN pripadnik Zbora narodne garde.

DOKAZ: Dokazi u spisima Vojnog suda u Beogradu Ik. br. 112/92, u kome su i iskazi svedoka Lojdl Zlatka i Brdar Olivera, koji su bili prisutni dogaðaju.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Borovo naselje, 28. oktobar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Nakon privoðenja na punkt Zbora narodne garde "Dom tehnike", èiji je Šipoš bio komandant, lica srpske nacionalnosti: Petroviæ Zoran, Joviæ Mladen, Vukiæeviæ Radovan, Leskovac Jovica, Ðekiæ Voja, Pavkoviæ Ranka, Stankoviæ Mileta, sina boksera Radenkoviæa, èije ime nije utvrðeno i lice èije je ime Aca, Šipoš im se obrati reèima: "gde ste podrumaši, sve sami Srbi", i naredio da izvode opasne radove, kopanje rovova, iako su u blizini padale granate, i to Petranoviæ, Pavkoviæ i Joviæ, pri èemu su gardisti zaklonjeni u prizemlju držali u njih uperene puške, nakon èega je Petranoviæa pustio da ode kuæi, a pokušao prisilno da mobiliše Joviæa, Pavkoviæa i Vukiæeviæa u Zbor narodne garde Republike Hrvatske, pri èemu su poslednja dvojica uspela da pobegnu, dok je sudbina Joviæa ostala nepoznata, a Voja Ðekiæ je pronaðen mrtav.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Šipoš zoran, roðen 30. decembra 1952. godine u Somboru, od oca Milivoja i majke Milke roðene Dogandžiæ, državljanin Hrvatske, ranije prebivalište u Borovom naselju, sada nepoznatog boravišta,

NN pripadnici Zbora narodne garde.

DOKAZ: Iskazi svedoka Petranoviæ Zorana, i drugi dokazi u spisu Vojnog suda u Beogradu Ik. br. 112/92.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Zatvor Kerestinac u Zagrebu, april-maj 1992. godine.

KRATAK OPIS: U zatvoru Kerstinac pored ostalog vršeno je i seksualno zlostavljanje nad zatvorenicima.

Zatvorenici su voðeni u bioskopsku salu da gledaju kako se stražari iživljavaju nad Srpkinjama. Saslušani svedok je tri puta voðen u ovu salu da gleda silovanje Srpkinja. Svaki put bi stražari odvojili po pet žena koje su pred zatvorenicima silovali. Seksualnom iživljavanju ili su izloženi i muškarci. Pojedine zatvorenike su terali da meðusobno polno opšte, dok bi ostali to gledali. Tako su na polni odnos terali Zeljak Jova i njegovog sina Ðina i Pera. Terali su ih da meðusobno opšte, što su ovi morali da èine.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Osoblje zatvora u Kerstincu.

DOKAZ: Izjava svedoka Živkoviæ Vojkana koja se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðuarodnog prava.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Lipik, 5.-6. decembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Pošto je kao pripadnik Jugoslovenske narodne armije bio zarobljen 5. decembra, odveden je u jednu prostoriju banje Lipik, gde je proveo dva dana i za to vreme bio je stalno tuèen i prebijan. Kroz prozor je video da su telo poginulog vojnika Èavriæ Slavka prekrili auto gumom i plastiènim koritom, a zatim polili nekim zapaljivim sredstvom i zapalili, što je omoguæilo da leš izgori.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici HDZ i ZNG:

Šubert Štepo, trgovac iz Lipika,

Sinjak Štefan, vlasnik mlina u Pakracu,

Martinoviæ Anton, vlasnik stoène farme iz Kukunjevca, opština Pakrac,

Poleto Marjan, iz Dobrovca,

Propadalo Ante, iz Dobrovca, ranije radnik staklare u Lipiku.

DOKAZ: Izjava svedoka Bojiæ Nenada.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Pakrac, 6.-30. decembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Ratni zarobljenik Bojiæ je bio prebaèen iz Lipika u Pakrac i smešten u improvizovani zatvor u svlaèionicama Fudbalskog kluba "Jedinstvo" u Pakraèkoj poljani. Tu je bio podvrgnut stalnim ispitivanjima da bi pružio podatke o položaju Jugoslovenske narodne armije i svakodnevno tuèen na razne naèine.

Tu su ga obukli i pripremili za snimanje, stavljajuæi mu "èetnièka obeležja" šubaru, kokardu i dr. Ovo snimanje i ispitivanje pred kamerama trajalo je oko pet sati. Kada bi usled tuèe pao u nesvest polivali su ga hladnom vodom, a hladnoæa je bila minus 18 stnjpeni C. Posle toga skinuli su ga golog i tako vezali i ostavili.

Donosili su i transformator, pa su prikljuèivali kablove na prste od noge, a Merèep Tomislav je ukljuèivao i regulisao jaèinu struje. Doneli su i neki sprej kojim su ga polili po stomaku, pa zapalili i od toga izgubio je svest i probudio se tek posle osam dana u bolnici u Pakraèkoj poljani. Od tih opekotina ostali su ožiljci po stomaku.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Merèep Tomislav, koji je u to vreme bio komandant neke svedoku nepoznate jedinice, a sada je visoki funkcioner u Ministarstvu unutrašnjih poslova Hrvatske,

Trusiæ Zvonimir, zamenik Merèepa,

Manðarelo Stipo, zamenik Merèepa,

Jurgec Antun zvani "Tonèi" iz Prekopakre, telohranitelj Merèepa,

"Šok", Albanac po nacionalnosti, telohranitelj Merèepa,

Zlatko iz sela Podrogaè kod Našica, telohranitelj Merèepa,

Ivanoviæ Stjepan, bivši službenik MUP-a u Pakracu,

Šimunek (Šimeka) Anton,

Zrniæ Zdravko, trgovac iz Pakraca,

Nadeèdin Ivo, iz sela Omanovac, toèilac kisele vode u banji Lipik.

DOKAZ: Iskaz svedoka Bojiæ Nenada.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa uhapšenicima - ratnim zarobljenicima

MESTO I VREME: Bjelovar, Okružni zatvor, 30. decembar 1991. - kraj januara 1992. godine.

KRATAK OPIS: Kada je bio prebaèen u Okružni zatvor u Bjelovaru, 30. decembra, ratnog zarobljenika Bojiæa su skinuli golog i pretukli nogama i kundacima i ubacili u æeliju broj 1, gde je sa još 4 zarobljenika ostao bez hrane i vode do 3. januara. Od 3. januara poèela su ispitivanja koja su bila praæena vezivanjem za radijator, tuèe nogama i rukama, uz pretnje da æe mu skinuti kožu i živog ga usoliti. Neprekidno do 12. januara morao je da spava na betonu go, bez ikakve odeæe i bez grejanja, jer radijatori su bili iskljuèeni, a prozor na æeliji otvoren. 12. januara dobili su dušek i po jedno æebe, jer ih je 13. januara obišla ekipa Meðunarodnog crvenog krsta, kojima se Bojiæ žalio na postupanje Uprave zatvora. Po odlasku ekipe Crvenog krsta oduzeli su dušeke i æebad, tako da su ponovo morali spavati goli na betonu, bez grejanja.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Upravnik Okružnog zatvora u Bjelovaru,

Ivanoviæ Stjepanm inspektor MUP-a u Bjelovaru,

"Šubara", policajac,

Neven, inspektor,

Pšeniènik, policajac,

"Kobra", inspektor.

DOKAZ: Iskaz svedoka Bojiæ Nenada.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa ranjenicima

MESTO I VREME: Bolnica u Šibeniku, mart-april 1992. godine.

KRATAK OPIS: Iz zatvora Kuline ratni zarobljenik mlaði oficir JNA Živkoviæ Vojkan, koji je bio ranjen, voðen je u bolnicu u Šibeniku pet puta. Prilikom odvoðenja iz zatvora u bolnicu, oko vrata su mu stavili ogrlicu za pse i tako ga vodili na lancu peške do bolnice. Usput je bio izložen batinama od strane graðana koji bi se zatekli na ulici. Na to su ih podsticali stražari koji su ga sprovodili. U bolnici je najmanje 50 puta sniman na rentgen aparatu i namerno je bio izložen prevelikoj dozi zraèenja. Objašnjavali su da to èine jer prethodni snimak navodno nije uspeo. Od prevelikog zraèenja kosa je poèela da mu opada, a izgubio je potpuno i obrve. Prilikom hirurške obrade rane iznad levog oka hirurg Trifunoviæ, èije je ime najverovatnije Aleksandar, zašio mi je gornji kapak za donji i potpuno zatvorio oko. Kao posledicu ima deformitet. Medicinske sestre su ga bez ikakvog razloga bole iglama od šprica, kao da mu daju injekcije, mada je špric bio prazan. Bole su ga po nogama i glavi, a uz to u bolnici je bio izložen i batinama kako od osoblja, tako i od pacijenata.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Lekar-hirurg Trifunoviæ, èije je ime najverovatnije Aleksandar,

osoblje bolnice u Šibeniku.

DOKAZ: Iskaz svedoka Živkoviæ Vojkana, koji se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa ranjenicima

MESTO I VREME: Zatvor Šubiæevac i Kuline u Šibeniku, u martu do 17. aprila 1992. godine.

KRATAK OPIS: Pošto je bio ranjen mlaði oficir Jugoslovenske narodne armije Živkoviæ Vojkan je 2. marta 1992. godine zarobljen, pa je odveden prvo u zatvor u Šubiæevac, a zatim Kuline u Šibeniku. Tu je bio podvrgnut muèenju. Svakodnevno je premlaæivan, od njega je traženo da potpiše izjavu da je ubijao civile i hrvatske vojnike. Prilikom drugog boravka u zatvoru muèen je na taj naèin što su ga èuvari iz zatvora odvodili u more gde su mu stavili preko glave i lica plastiènu kesu sa raseèenim dnom. Kesu bi mu vezali oko vrata, pa odozgo sipali morsku vodu. Kada se kesa napuni vodom nemoguæe je disati. Bez moguænosti disanja morao je da pije morsku vodu.

Zatvorenici su muèeni i na taj naèin što bi nekoliko zatvorenika terali da se uhvate za ruke i tako obrazuju slovo "U" (simbol ustaša), a zatim su prvog i poslednjeg vezivali za elektrièni provodnik i puštali struju. Tada bi svi poèeli da se tresu od strujnog udara, a stražari su govorili da to Srbi igraju kolo.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Komandant zatvora Kuline Boršiæ Damir; i stražari

Pauk Slavko iz Èavoglava kod Šibenika,

Žarkoviæ Rajko iz Drniša,

Grgac Krsta,

Pašaliæ Tvrtko, zapovednik vojne policije,

Cigiæ zvonimir,

Pliveriæ Antun, koji je rodom iz okoline Vukovara,

8.-9. inspektori Ministarstva unutrašnjih poslova Hrvatske Paiæ Milorad i Barešiæ Ma

DOKAZ: Iskaz svedoka Živkoviæ Vojkana, koji se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje i nehumano postupanje sa ranjenicima i bolesnicima

MESTO I VREME: Osijek, sredinom septembra 1991. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnici Ministarstva unutrašnjih poslova Hrvatske i Zbora narodne garde koristili su na "C" poligonu vozila hitne pomoæi i vozila sa oznakom crvenog krsta za prevoz pripadnika Ministarstva unutrašnjih poslova i ZNG iz kojih su u dva navrata otvarali vatru iz automatskog oružja po jedinicama Jugoslovenske narodne armije u vreme kada je bilo dogovoreno primirje. U drugom sluèaju kada je trebalo poginule vojnike iz prvog oklopnog bataljona kao i ranjene evakuisati helikopterom Mi-8 koji je bio propisno obeležen oznakom Crvenog krsta, a let istog najavljen MUP-u Hrvatse, jedinice MUP-a i ZNG otvorile su vatru iz mitraljeza i protivavionskog topa od 20mm na ovaj helikopter.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Pripadnici MUP-a Hrvatske,

pripadnici ZNG.

DOKAZ: Zapisnik o saslušanju svedoka Jovanoviæ Miroslava.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje i nehumano postupanje sa ranjenicima i bolesnicima

MESTO I VREME: Split, bolnica "Firule", april-maj 1992. godine.

KRATAK OPIS: Pošto je u zatvoru "Lora" u Splitu svedok bio pretuèen i teško povreðen, prebaèen je u bolnicu jer mu je bilo polomljeno 12 rebara i jedno rebro probolo pluænu maramicu.

U bolnici je operisan bez ikakve anestezije, a u šok sobi je bio vezan lisicama za krevet. Tako je proveo u bolnici 12 dana i za to vreme bio izložen svakodnevnim ponižavanjima. U sobu su ulazili civili da vide "pravog èetnika". Tom prilikom su ga pljuvali, šamarali, vukli za uši i nos, psovali ga, vreðali. Iz bolnice su ga otpustili nedovoljno zaleèenog, èak mu ni konce nisu izvadili iz rane, tako da mu se kasnije rana zagadila do te mere da su se na rani pojavili crvi.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

direktor bolnice

osoblje bolnice "Firule" u Splitu.

DOKAZ: Iskaz svedoka Zurovac Slobodan i lekarska dokumentacija.

KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa ranjenicima i

bolesnicima

MESTO I VREME: Karlovac, stanica javne sigurnosti 21. i 22. septembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Svedok je bio zaustavljen na Koranskom mostu u Karlovcu, kada se vraæao u kasarnu Jugoslovenske narodne armije, u kojoj je u to vreme bio na vežbi, pa je, iako je bio ranjen, odveden u Stanicu javne sigurnosti i pošto kao musliman nije hteo da preðe u Zbor narodne garde, poèeli su da ga tuku, udaraju ga èim su stigli: nogama, rukama i raznim predmetima. Tom prilikom izbili su mu 4 zuba.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

pripadnici Zbora narodne garde,

pripadnici Ministarstva unutrašnjih poslova Hrvatske u Karlovcu.

DOKAZ: Saslušanje svedoka Pehliæ Hasan.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje i nehumano postupanje sa ranjenicima i bolesnicima

MESTO I VREME: Borovo naselje, neutvrðenog dana poèetkom novembra 1991. godine.

KRATAK OPIS: Nakon što je u prostorije štaba Zbora narodne garde, èiji je komandant bio Filkoviæ, priveden Toma Jakovljeviæ, koji se usled gubitka stopala noge kretao uz pomoæ štaka, Filkoviæ i Stefanèiæ su pristupili njegovom ispitivanju, a kada je Jakovljeviæu donet papir i olovka, Mira Dunatov i Zdenko Stefanèiæ su ovoga savetovali da napiše izjavu, pa iako je Jakovljeviæ to uèinio, priznavši da poseduje oružje za koje je imao urednu dozvolu i koje je bilo konzervisano, Mira Dunatov i Zdenko Stefanèiæ su po nareðenju Filkoviæa, Jakovljeviæa zatvorili u podrum, a zatim ga držali zatvorenog nekoliko dana, a zatim je Mira Dunatov sa još èetiri pripadnika vojne policije odveli Jakovljeviæa u dvorište deèjeg vrtiæa u Borovom naselju, pošto joj je prethodno Stefanèiæ predao svoj napunjeni pištolj, pa su na tom mestu izvršili ubistvo Jakovljeviæa, tako što su istovremeno iz vatrenog oružja sa kraæeg udaljenostu u njega ispalili više metaka.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Filkoviæ Marko, roðen 1. aprila 1960. godine u Erdutu, opština Osijek, od oca Rudolva i majke Anice roðene Horvat, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru u Vojnom sudu u Beogradu,

Stefanèiæ Zdenko, roðen 29. marta 1964. godine u Vukovaru, od oca Ivana i majke Bernardice roðene Pehar, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru u Vojnom sudu u Beogradu,

Dunatov Mira, roðena 13. decembra 1959. godine u Nijemcima opština vinkovci, od oca Stjepana i majke Kate roðene Vidoviæ, državljanin Hrvatske, sada nepoznatog boravišta, bila u pritvoru u Vojnom sudu u Beogradu,

4.-7. Pripadnici Zbora narodne garde i policije: Lepen, Ostojiæ i Ivo.

DOKAZ: Spis Vojnog suda u Beogradu Ik. br. 108/92, u kome se posebno u vezi ovog ubistva nalaze iskazi svedoka Jakovljeviæ Radivoja, Ðuranac Tomislava, Krznariæ Ivana, Šegec Vjekoslava i Kovaèiæ Ivana.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje i nehumano postupanje sa ranjenicima i bolesnicima

MESTO I VREME: Borovo naselje, 14. septembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Kao pripadnik Zbora narodne garde, pošto je u borbi poginulo 7 pripadnika teritorijalne odbrane oružanih snaga SFRJ, od poginulog Stojèeviæ Bože protivpravno oduzeo novac u iznosu od 1,200 dinara, a od drugog poginulog pripadnika jugoslovenske vojske zaltan prsten sa ugravirana èetiri æirilièna slova "S", tako što je, pošto nije mogao da skine prsten sa leša, odsekao prst sa prstenom.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Domazet Bartol, roðen 28. avgusta 1960. godine u Donjoj Kladari, opština Modrièa, od oca Iva i majke Kate roðene Popiæ, državljanin Hrvatske, ranije sa stanom u Borovom naselju, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru kod Vojnog suda u Beogradu od 3. decembra 1991. godine do 14. avgusta 1992. godine, kada je predat vlastima Hrvatske.

DOKAZ: Spis Vojnog suda u Beogradu Ik. br. 112/92, u kome se nalazi, pored drugih dokaza, i iskaz Æibariæ Nikole, koji navodi: "meni se Bartol hvalio da je jednom mrtvom vojniku odsekao prst i skinuo prsten koji je bio od zlata sa èetiri slova "S".

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje i nehumano postupanje sa ranjenicima i bolesnicima

MESTO I VREME: Borovo naselje, 14.-15. novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Kao zapovednik Zbora narodne garde u skloništu "Komerc" dozvolio da se iz skloništa "Nova obuæara" izvede civil Toma Jakovljeviæ, invalid bez desne podkolenice, koji je nakon toga ubijen.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Sabliæ Martin, roðen 8. novebra 1939. godine u Tjerici, opština Sinj, od oca Vlade i majke Lucije roðene Rušèiæ, ranije sa prebivalištem u Borovom naselju, Trpinjska cesta broj 203, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru u Vojnom sudu u Beogradu,

neidentifikovani pripadnici ZNG.

DOKAZ: Dokazi u predmetu Vojnog suda u Beogradu, Ik. br. 112/92 (posebno iskazi svedoka Gedomeviæ Olge i Jakovljeviæ Radivoja).

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje i nehumano postupanje sa ranjenicima i bolesnicima

MESTO I VREME: Borovo naselje, 24. novembar 1991. godine.

KRATAK OPIS: Æibariæ je kao pripadnik Zbora narodne garde iz skloništa Borovo - Komerc izveo civila Vladisavljeviæ Svetislava, mesara srpske nacionalnosti, koji je bio ranjen i koji je nakon izvoðenja ubijen.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Æibariæ Nikola, roðen 14. marta 1956. godine u Šišarki, opština Lipljan, od oca Mike i majke Cecilije roðene Paliæ, državljanin Hrvatse, ranije sa stanom u Borovom naselju, bio u pritvoru od 15. januara do 14. avgusta 1992. godine, kada je razmenjen i predat vlastima Hrvatske.

DOKAZ: Dokazi u spisima Vojnog suda u Beogradu, Ik. br. 112/92

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Uzimanje talaca i stvaranje logora

MESTO I VREME: Ðakovo i Bjelovar, u toku 1991. godine.

KRATAK OPIS: Nakon dolaska HDZ na vlast Pavlièiæ Vladimir, koji je živeo u Duzluku kod Orahovice bio je èesto pozivan u policiju bez razloga, saslušavan i maltretiran zbog èega se krajem leta 1991. godine preselio u Tuzlu i kada se vratio da uzme stvari bio je uhapšen u Ðakovu i sproveden u logor u Bjelovaru, gde je boravio sve do razmene krajem 1991. godine. Kuæa sa ugostiteljskim lokalom u Duzluku mu je minirana i srušena do temelja.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Pripadnici HDZ,

pripadnici ZNG Republike Hrvatske.

DOKAZ: Izjava Pavlièiæ Vladimira, koja se nalazi u Komitetu za prikupljanje podataka o izvršenim zloèinima protiv èoveènosti i meðunarodnog prava.

KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje civilnih objekata bez vojne potrebe

MESTO I VREME: Borovo naselje, sredinom oktobra 1991. godine.

KRATAK OPIS: Šipoš je naredio pripadnicima svoje jedinice Zbora narodne garde da otvore vatru na teretni civilni brod na Dunavu koji je plovio pod maðarskom zastavom od Vukovara prema borovu, a koji je i pored više ispaljenih raketa ostao neošteæen.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

Šipoš Zoran, roðen 30. decembra 1952. godine u Somboru, od oca Milivoja i majke Milke roðene Dogandžiæ, državljanin Hrvatske, ranije sa prebivalištem u Borovom naselju, sada nepoznatog boravišta, bio u pritvoru kod Vojnog suda u Beogradu,

NN pripadnici Zbora narodne garde.

DOKAZ: Dokazi u spisima Vojnog suda u Beogradu Ik.br. 112/92 (iskaz svedoka Brdar Olivera i priznanje Šipoša da je od Pole Stipe bio pozvan i da je od njega dobio nalog da puca u taj brod).

KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje bogomolja, groblja, kulturnih i istorijskih spomenika

MESTO I VREME: Vinkovci u toku 1991. godine.

KRATAK OPIS: U aprilu i maju 1991. godine na fasadi pravoslavne crkve Svetog duha u centru Vinkovaca ispisivane su parole protiv Srba i ustaški simboli. Ispred ulaznih vrata u crkvu vršena je velika i mala nužda. Kidana je metalna ograda koja okružuje crkvu. Posle toga u tri maha u maju 1991. godine crkva je potpuno srušena. Posle toga vlasti u Vinkovcima su bagerima oèistili teren i na tom mestu napravili parkiralište.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Organi hrvatske vlasti.

DOKAZ: Memorandum o Vinkovcima, koji su izdale izbeglice iz Vinkovaca.

NAPOMENA: Dopuna prijave VIII-001.

KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje bogomolja, groblja, kulturnih i istorijskih spomenika

MESTO I VREME: Vinkovci, u toku 1991.-93. godine.

KRATAK OPIS: Mrtvaènica na pravoslavnom groblju u Vinkovcima minirana je i zapaljena u oktobru 1991. godine, a srpsko groblje u Vinkovcima je oskrnavljeno i porušeno u periodu 30. juna i 2. jula 1993. godine.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske vojne i policijske snage.

DOKAZ: Memorandum o Vinkovcima, koji su izdale izbeglice iz Vinkovaca.

KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje bogomolja, groblja, kulturnih i istorijskih spomenika

MESTO I VREME: Šidski Banovci, kod Vinkovaca, u septembru 1991. godine.

KRATAK OPIS: Pravoslavni hram Svete Petke u Šidskim Banovcima koji je izgraðen 1818. godine, u septembru 1991. godine granatiran je i znatno ošteæen toralj i krov crkve, napadima iz sela Nemci, gde su se nalazile hrvatske vojne snage. Sa istog mesta napadnut je i jako ošteæen parohijski dom koji se nalazi neposredno uz crkvu.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske vojne snage.

DOKAZ: Memorandum o Vinkovcima, koji su izdale izbeglice iz Vinkovaca.

Share this post


Link to post
KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje bogomolja, groblja, kulturnih i istorijskih spomenika

MESTO I VREME: Gaboš kod Vinkovaca, u toku 1991. godine.

KRATAK OPIS: Pravoslavni hram Bogorodièinog roðenja u Gabošu koji je izgraðen 1810. godine, u toku 1991. godine više puta je granatiran iz sela Jarmine gde su bile hrvatske snage i znatno je ošteæen.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske vojne snage.

DOKAZ: Memorandum o Vinkovcima, koji su izdale izbeglice iz Vinkovaca.

KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje bogomolja, groblja, kulturnih i istorijskih spomenika

MESTO I VREME: Marinci kod Vinkovaca, 1. oktobra 1991. godine.

KRATAK OPIS: Pravoslavna crkva Svetog Georgija u Marincima koja je podignuta 1758. godine u potpunosti je uništena 1. oktobra 1991. godine.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske vojne i policijske snage.

DOKAZ: Memorandum o Vinkovcima, koji su izdale izbeglice iz Vinkovaca.

KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje bogomolja, groblja, kulturnih i istorijskih spomenika

MESTO I VREME: Mirkovci kod Vinkovaca, u toku 1991. godine.

KRATAK OPIS: Srpski hram Svetog Nikole u Mirkovcima koji je podignut 1809. godine, u maju 1991. godine miniran je u predelu ulaznih vrata koja su tom prilikom potpuno uništena. Posle toga, crkva koja je gaðana iz artiljerijskog oruða iz Vinkovaca, sa položaja hrvatskih oružanih snaga, znatno je ošteæena. Srušen je toranj i krovna konstrukcija hrama. Fasada je ošteæena. Unutršnjost hrama je znatno ošteæena.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske vojne i policijske snage.

DOKAZ: Memorandum o Vinkovcima, koji su izdale izbeglice iz Vinkovaca.

KVALIFIKACIJA DELA: Razaranje bogomolja, groblja, kulturnih i istorijskih spomenika

MESTO I VREME: Vinkovci, u periodu izmeðu 11. i 26. septembra 1991. godine.

KRATAK OPIS: Na kasarnu Jugoslovenske narodne armije u Vinkovcima pripadnici hrvatskih oružanih formacija redovno su otvarali vatru sa dve crkve: sa pravoslavne i katolièke crkve koja je bliža kasarni. Ove dve crkve su im služile za osmatranje i vatrena dejstva. Na tornjevima crkava instalirali su mitraljeze. Takoðe su i bolnicu - Klinièki centar u Vinkovcima, koristili za vatreno dejstvo po kasarni JNA i po selu Mirkovcima naseljeno Srbima, tako što su u dvorištu bolnice postavili minobacaè od 120mm, a na krovu još jedno takvo oruðe.

Znakom Crvenog krsta pripadnici hrvatske vojske obeležili su i pojedine objekte u Vinkovcima koji nisu služili za medicinske svrhe: kuglanu i zgradu poljoprivrednog auto-servisa, odakle je bila odlièna preglednost kasarne, pa su iz dvorišta kuglane dejstvovali po kasarni minobacaèima, a sa zgrade servisa pešadijskim naoružanjem i bestrzajnim topom i topom 30/2.

INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici hrvatske vojske i mesnih vlasti u Vinkovcima na èelu sa predsednikom opštine Vinkovaca Zovak Tihomirom, koji je bio i predsednik kriznog štaba.

DOKAZ: Iskaz svedoka Milana Malbaše koji se u to vreme nalazio u kasarni u Vinkovcima.

Share this post


Link to post

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this